تبلیغات



عکس هایی از تلسکوپ هابل
تلسكوب فضایی هابل تلسکوبی است که در آپریل سال 1990 توسط شاتل فضایی دیسکاوری در مدار فضایی قرار گرفت . نام این تلسکوپ از نام فضانوردی به نام ادوین هابل گرفته شده است. البته تلسكوب هابل اولین تلسکوب فضایی نیست ولی شناخته ترین و پرکاربردترین و بزرگترین تلسكوب فضایی است که سرمنشا بسیاری از تحقیقات فضایی می باشد .تلسكوب هابل بین ناسا و آژانس هوایی اروپا در تعامل است. در زیر 56 عکس گرفته شده توسط تلسكوب هابل را می توانید مشاهده کنید .



ادامه مطلب

دوشنبه 16 فروردین 1389 توسط احسان | نظرات ()
تصویری منحصر به فرد از کهکشان راه شیری

این تصویر از ترکیب ۳۰۰ تصویر کوچکتر ساخته شده است. هر یک از قطعات این موزاییک ۴ بار عکاسی شده و هر تصویر ۶ دقیقه نوردهی شده است. با زوم کردن روی هر قسمت از تصویر می توانید جزییات دقیقتری از ساختار کهکشان ببینید. دو لکه ابر مانند کوچکتر در سمت راست و پایین تصویر ابرهای ماژلان هستند که در آسمان نیمکره جنوبی قرار دارند. این دو در واقع کهکشانهای کوچک و نامنظمی هستند که در همسایگی راه شیری قرار دارند و در حال بلعیده شدن توسط راه شیری هستند. داستان تهیه این تصویر و عکسهای و توضیحات بیشتر را در  اینجا دنبال کنید  .

لینک تصویر





شنبه 21 شهریور 1388 توسط احسان | نظرات ()
ساختار شاتل فضایی

شاتل ها دارای سه بخش اصلی هستند:

1.     مدارگرد

2.     دو موشك سوخت جامد یا " بالا برنده"

3.     مخزن بیرونی و بزرگ سوخت مایع

مدارگرد:

مدارگرد تنها بخشی از شاتل است كه وارد مدار می شود. مدارگرد به مخزن بزرگ سوخت متصل است و هیدروژن و اكسیژن مایع موجود در آن را می سوزاند تا نیروی رانشی پرتاب ایجاد شود. طول این مدارگرد 37 متر،عرض آن از انتهای یك بال تا انتهای بال دیگر 24 متر و ارتفاع آن در حالت ایستاده روی سكوی پرتاب 17 متر است.

مدارگرد نیز پس از پایان ماموریت به زمین باز می گردد و مانند هواپیمایی با سرعت 346 كیلومتر در ساعت بر باند ویژه فضاپیما ها می نشیند. مدارگرد نیز دست كم صد بار می تواند در مدار زمین قرار گیرد و هر بار مدت پرواز آن از 5 تا حداكثر 30 روز است. مدارگرد دارای سه بخش است: كابین فضانوردان،آفت یا اتاق بار و موتورها.

كابین فضانوردان،در بخش جلویی شاتل قرار دارد و به طور میانگین گنجایش 7 نفر و در شرایط اضطراری 10 نفر را داراست.

اتاق بار یا آفت قسمتی است در طبقه ی عقبی پرواز كه متخصصان فنی و علمی در آنجا می نشینند. ان ها را به ترتیب متخصصان ماموریت(فضانوردان ناسا) و متخصصان بار(كه فضانورد نیستند و عموما دانشمندند) می نامند. منظور از بار، ماهواره یا تجهیزاتی است كه در فضاپیما با خود به مدار زمین می برد.

در یك شاتل،51 موتور به كار رفته است. موتورهای موشكی سوخت جامد كه فقط در دو دقیقه نخست پرتاب به كار می روند. سه موتور اصلی در جریان پرتاب روشن اند. این موتورها نیروی لازم برای كشش 170 تن جرم شاتل را تولید می كنند. دو موتور مانور در مدار، فضاپیما را قادر می سازند تا مدار خود را بدور زمین اصلاح كند و یا تغییر مسیر دهد. لازم به ذكر است كه توان موتورهای شاتل فضایی حین برخاستن 140 میلیون اسب بخار است.(یعنی معادل توان حدود 1.5 میلیون پژو 206)

بالا برنده ها:

دو موشك با سوخت جامد،بزرگ ترین موشك های سوخت جامدی اند كه تا بحال برای پروازهای فضایی ساخته شده اند، این دو موشك قادرند هزار و سیصد تن جرم را رو به بالا بكشند و فقط صعود فضاپیما را تند تر می كنند. هر كدام از این موشك ها 43 متر ارتفاع و در هنگام پر بودن 60 تن وزن دارند. یك موشك پرتاب كننده نیروی رانشی معادل 1.5 میلیون كیلو گرم در هنگام پرتاب ایجاد می كند. این دو موشك پس از اینكه شاتل فضایی را بع ارتفاع 45 كیلومتری از زمین رساندند یعنی بالای ضخیم ترین لایه های جوی زمین از فضاپیما جدا می شوند و با چتر در اقیانوس فرود می آیند. این موشك ها قابل بازیافت بوده و در ماموریت های بعدی مورد استفاده قرار می گیرند.

مخزن سوخت بیرونی:

طول مخزن سوخت بیرونی 48 متر و عرض آن حدود 8 متر است و با 705 تن سوخت هیدرازین و نیتروكسید نیتروزین در كل 738.5 تن جرم دارد. این مخزن سه موتور موشكی مدارگرد را تغذیه می كند. این مخزن سوخت پس از رساندن مدارگرد به ارتفاع  مورد نظر،از آن جدا می شود و طبق برنامه بر اثر برخورد با جو زمین می سوزد و از بین می رود.

ارتفاع مدارهایی كه شاتل در آنها قرار می گیرند از 185 تا 1110 كیلومتر با توجه به ماموریتشان تغییر می كند. گرچه بیشتر اوقات به مدار 240 كیلومتری می روند. در آنجا هر 90 دقیقه یك بار دور زمین می گردند.

شاتل فضایی در مواجهه با جو زمین چه می كند؟

اصطكاك بدنه شاتل فضایی با جو زمین موجب می شود دما در حد بسیار بالایی بالا برود. برای حل این مشكل مهندسان ناسا سطح زیرین مدارگرد را با سرامیك می پوشانند. طرح فعلی شاتل شامل20548 قطعه سرامیك از جنس الیا سیلیكون است. هر قطعه طوری شكل گرفته كه دقیقا قالب تمام زوایای فضاپیما باشد و بتواند دمایی برابر با 1260 درجه سانتیگراد را تحمل كند. كلاهك دماغه شاتل و لبه ی بال ها كه در هنگام بازگشت شاتل به جو،بیشترین گرما را متحمل می شوند،با ماده ای پوشیده اند كه می تواند دمایی برابر 1649 درجه سانتیگراد را تحمل كند،دمایی كه فولاد در آن ذوب می شود.





طبقه بندی: ماهواره ها،  اصطلاحات نجومی،  آموزش، 
پنجشنبه 18 تیر 1388 توسط احسان | نظرات ()
آینده ی شاتل های فضایی

قرار بود شاتل ها ابزارهای ارزان قیمتی برای پرتاب فضانوردان به مدار باشند،اما در عمل هر پرتاب حدود سیصد میلیون دلار هزینه در بر داشت. نكته دیگر این است كه ناسا باید حدود دوازده هزار نفر را فقط برای پرتاب فضاپیما استخدام كند!

جایگزین آینده شاتل ها احتمالا چیزی مشابه هواپیمای ملی هوا فضا خواهد بود كه ناسا و نیروی هوایی آمریكا بطور مشترك با هم ساخت اد. این هواپیما كه X-33 نام دارد، سی و سومین هواپیما از یك رشته پر تعداد هواپیما های آزمایشی مشترك ناسا و نیروی هوایی است. این رشته از هواپیما ها به هواپیمای X-34 كه مدل دیگری از موشك های قابل مصرف دوباره است،رسیده اند.

هواپیمای X-33 مانند یك هواپیمای جت عادی از باند پرواز بلند می شود و به سرعت مناسب جهت پرتاب به مدار زمین می رسد و همانند یك هواپیمای معمولی فرود می آید.چ

این فضاپیما طوری طراحی شده است كه خودش را سریعتر و بالاتر پرتاب كند،تا جایی كه جو آن قدر نازك شود كه موتورهای عكس العملی آن به كار افتد. سپس در سرعت 22 ماخ(22 برابر سرعت صوت است یعنی 6.4 كیلومتر در ثانیه)، این موتورها خاموش می شوند و یك موتور موشكی، سرعت آن را به 25 ماخ(سرعت لازم برای حركت در فضا)می رساند.

هر پرتاب هواپیمایX-33 بیش از یك میلیون دلار هزینه خواهد داشت. طرفداران این طرح مدعی اند كه می توان این هواپیما را یك روز و نیم پس از فرود،دوباره به فضا فرستاد(شاتل ها باید بین پروازها چندین ماه استراحت كنند) و از آن جایی كه هواپیمای هوافضا،بیشتر مانند یك جت عمل می كند تا یك موشك،می تواند در شرایط اضطراری دور بزند و به نقطه حركتش بازگردد،قابلیتی كه شاتل های فضایی ندارند.





طبقه بندی: ماهواره ها،  اصطلاحات نجومی،  آموزش، 
پنجشنبه 18 تیر 1388 توسط احسان | نظرات ()
فاجعه‌های شاتل

فاجعه چلنجر

دوشنبه 8 بهمن 1386 جام جم نوشت :

22 سال پیش در روز 28 ژانویه سال 1986 میلادی شاتل فضایی چلنجر 73 ثانیه پس از آغاز صعودش از پایگاه كیپ كاناورال در مركز فضایی كندی ناگهان در مقابل دیدگان بهت زده میلیون ها بیننده تلویزیونی منفجر شد. دود سفیدرنگ غلیظی شبیه به پنبه در آسمان لاجوردین گسترش یافت.هفت سرنشین چلنجر در این حادثه كشته شدند.

پس از 5 سال پرواز و انجام 24 ماموریت فضایی پرواز فضاپیماهای آمریكایی به امری عادی تبدیل شده بود. اما این ماموریت چلنجر از دیدگاه رسانه ها با سایر ماموریت های فضایی تفاوت داشت.

زیرا برای اولین بار یك شهروند عادی آمریكایی در جمع فضانوردان بود.

خانم كریستا مك اولیف آموزگار تاریخ در یك دبیرستان ایالت نیوهمپشایر متاهل و مادر 2 فرزند براساس قولی كه ناسا از سال ها پیش تكرار كرده بود كه روزی یك شهروند عادی را به فضا می فرستد ، فضانوردان حرفه ای را همراهی می كرد.

دلیل انفجار چلنجر اختلالی بود كه در بوستر یكی از موتورهایش بروز كرد.

كابین شاتل چلنجر پس از انفجار با سرعت 300 كیلومتر در ساعت درآب های اقیانوس سرنگون و از هم متلاشی شد و بزرگترین فاجعه فضایی آمریكا تا آن تاریخ را رقم زد.

در این حادثه ، فرانسیس اسكوبی ، مایكل اسمیت ، جودیت رسنیك ، رونالد مك نایر ، الیسون اونیزوكا ، گریگوری جارویس و كریستا مك اولیف جان خود را از دست دادند.

به این ترتیب ، در روز 28 ژانویه سال 1986 میلادی شاتل فضایی چلنجر 73 ثانیه پعد از اینكه از پایگاه كیپ كاناورال به هوا صعود كرد ، در پهنه آسمان لاجوردین منفجر شد.

فاجعه کلمبیا

به نقل از ویکی پدیا :

فضاپیمای کلمبیا (به انگلیسی: Space Shuttle Columbia) نام یکی از فضاپیماهای سازمان هوانوردی و فضایی ملی آمریکا (ناسا) بود که در یکم فوریه سال ۲۰۰۳ در بازگشت از ایستگاه بین المللی فضایی و در بیست و هشتمین ماموریت فضایی خود به همراه هفت فضانورد از کشورهای آمریکا، اسرائیل و هندوستان در حال بازگشت به جو زمین منفجر شد و تمام سرنشینان آن کشته شدند.

فضاپیمای کلمبیا نخستین شاتل فضایی مورد استفاده در ناوگان فضایی ناسا بود؛ و نخستین ماموریت فضایی خود را از ۱۲ تا ۱۴ آوریل ۱۹۸۱ (برابر با ۲۳ تا ۲۵ فروردین ۱۳۶۰ شمسی) با موفقیت به پایان رساند. این سانحه باعث به تعویق افتادن سفرهای فضایی شاتل‌های ناسا تا ژوئن ۲۰۰۵ میلادی شد.

دلایل انهدام

هنگام پرتاب شاتل به فضا، قطعه‌ای ۷۵۰ گرمی از موزائیک محافظ حرارتی تانک سوخت خارجی شاتل کنده شد و به بال چپ اثابت کرد. برخورد این قسمت باعث ایجاد شکافی در بدنه بال شد و هنگام بازگشت به زمین و در جو که شاتل با گرمای زیادی روبرو بود، دمای زیاد و گازهای گرم باعث شکسته شدن بال از داخل و در نتیجه تکه تکه شدن شاتل گردیدند.

پس از این ۲ سانحه، ناسا اعلام کرد که فضاپیماهای شاتل را در سال ۲۰۱۰ بازنشست خواهد کرد.

آن روز یك روز نحس برای سازمان ناسا بود كه پس از 17 سال بار دیگر ناسا چنین روز نحسی را تجربه كرد.





طبقه بندی: ماهواره ها،  اصطلاحات نجومی،  آموزش، 
پنجشنبه 18 تیر 1388 توسط احسان | نظرات ()
ده حقیقت شگفت‌انگیز درباره ماه
آغاز ماموریتهای اخیر ناسا به منظور انجام مطالعات جدید بر روی کره ماه باعث شده تا به بررسی خصوصیات شگفت انگیزی از کره ماه پرداخته شود که شاید تکرار همیشگی این حقایق میزان توجه نسبت به ارزشهای علمی آن را کاسته باشد.

مدارگرد اکتشافی ماه که هفته گذشته به فضا پرتاب شد سطح ماه را با جزئیاتی بی سابقه نقشه برداری و ثبت خواهد کرد و حتی قادر خواهد بود مسیر حرکت کاوشگرهایی را که در گذشته بر روی این کره حرکت کرده اند را به ثبت برساند.

مدارگرد دیگر این ماموریت نیز طی دو مرحله با حفره شاکلتون در قطب جنوبی ماه برخورد خواهد کرد تا دانشمندان بتوانند موادی را که در نتیجه برخورد به بیرون پرتاب می شوند را مورد مطالعه قرار دهند. تمامی این هزینه ها و تلاشها با هدف کشف اطلاعات بیشتر و جدیدتر از قمر زمین است تا دانشمندان بتوانند ساختار اصلی این کره، تاریخچه دقیق آن و احتمال وجود آب در حفره های تاریک و مرموز ماه را کشف کنند.

نشریه لایو ساینس پس از آغاز ماموریتهای جدید ناسا در راستای بازگرداندن انسان به کره ماه، به بررسی 10 حقیقت شگفت انگیز درباره ماه پرداخته است.

ضربه بزرگ: ماه در نتیجه برخوردی شکل گرفته است که از آن با نام برخورد عظیم یا برخورد بزرگ یاد می شود. اخترشناسان به منظور توضیح این پدیده نظریه ای را با این مضنون ارائه کرده اند: در حدود 4.6 بیلیون سال پیش، جسمی عظیم در ابعاد سیاره مریخ اندکی پس از شکل گیری خورشید و منظومه خورشیدی با زمین برخورد کرده است. در نتیجه این برخورد ابری از صخره های تبخیر شده مرکب از اجرام کیهانی و بدنه زمین به مدار خارجی زمین پرتاب شد. این ابر به تدریج سرد و فشرده شده و حلقه ای کوچک را از اجرام جامد تشکیل داد که با جمع شدن این اجرام در کنار یکدیگر ماه کنونی شکل گرفت.

زمین عامل طلوع ماه: هر روز و طی زمانهای متغیر ماه از سمت شرق طلوع کرده و در سمت غرب غروب می کند. فرایندی که شباهت زیادی به روند حرکتی خورشید و دیگر ستاره ها دارد.
زمین در حال چرخش بر محور خود در جهت شرق است که این پدیده باعث نمایان شدن اجرام کیهانی و ناپدید شدن آنها در طول زمانی معین می شود. کره ماه نیز طی هر 29.5 روز سفری مداری حول زمین دارد که این حرکت تدریجی در آسمان رو به شرق صورت می گیرد. به همین دلیل است که طلوع ماه در برخی روزها با 50 دقیقه تاخیر صورت می گیرد. این شیوه حرکتی همچنین می تواند دلیل طلوع گاه به گاه زودهنگام ماه در هنگام عصر و یا در طول روز را توضیح دهد.

عدم وجود وجه تاریک: برخلاف آنچه به نظر می آید، ماه هیچ وجه تاریکی ندارد. ماه تنها وجه دور افتاده ای دارد که امکان مشاهده آن از زمین وجود ندارد. دلیل این پدیده به زمانهای گذشته باز می گردد. در گذشته های دور تاثیرات گرانشی زمین باعث کند شدن چرخش ماه حول محور خود شد. به محض اینکه چرخش ماه به اندازه ای کند شد تا با دوره چرخشی خود به دور زمین انطباق پیدا کند، تاثیر گرانشی زمین بر روی ماه تثبیت شد. به همین دلیل ماه در حال حاضر یک بار به دور زمین چرخیده و یک بار حول محور خود حرکت می کند و به دلیل اینکه هر دو این چرخشها در زمانی واحد شکل می گیرند، زمین تنها قادر به مشاهده یک وجه از کره ماه خواهد بود.

کمبود گرانش: کره ماه 27 درصد از ابعاد زمین را با جرمی کمتر تشکیل می دهد. در عین حال گرانش موجود در کره ماه تنها 1.6 گرانش کره زمین اندازه گیری شده است. به همین دلیل در صورتی که تکه سنگی در کره ماه از بالا به پایین پرتاب شود، سرعت سقوط آن بسیار کمتر از سرعت سقوط همان سنگ در زمین خواهد بود. همچنین در صورتی که وزن فردی در روی زمین 68 کیلوگرم باشد، همان فرد در کره ماه 11 کیلوگرم وزن خواهد داشت.

کوچک و بزرگ شدن قرص ماه: مدار حرکت ماه به دور زمین بر خلاف باور بسیاری بیضوی است و نه دایره. به همین دلیل فاصله میان مرکز زمین و مرکز ماه طی هر یک از دوره های کامل چرخش ماه، متغییر است. در نزدیکترین فاصله ماه به زمین که اصطلاحا حضیض خوانده می شود فاصله این دو جرم کیهانی از یکدیگر 363 هزار و 300 کیلومتر خواهد بود. این فاصله در نقطه عکس، یعنی در دورترین فاصله ممکن به 405 هزار و 500 کیلومتر افزایش پیدا می کند. به بیانی دیگر زمانیکه ماه در نزدیکترین فاصله خود از زمین کامل شود، 14 درصد بزرگتر دیده شده و درخشش آن 30 درصد افزایش خواهد یافت.

تاریخچه بمباران در ماه: حفره های موجود در سطح کره ماه می تواند گذشته سخت این کره را به خوبی آشکار سازد. به دلیل نبودن نزدیک به مطلق اتمسفر در ماه و کم بودن فعالیتهای درونی در این کره، تعداد حفره هایی که در اثر برخوردهای شدید در بیلیونها سال پیش در ماه به وجود آمده اند رکورد منحصر به فردی را به ثبت رسانده اند.
با تخمین تاریخ حفره های ماه، دانشمندان دریافته اند که سیاره زمین به همراه قمر خود در حدود چهار بیلیون سال پیش تحت بمباران شدید کیهانی بوده است.

کره ماه کره نیست: ماه شکل کروی و دوار ندارد بلکه تخم مرغی شکل است. در صورتی که ماه با دقت مورد مطالعه قرار گیرد می توان دید که مرکز ماه درواقع مرکز هندسی این قمر به شمار نمی رود و در واقع با مرکز واقعی کره دو کیلومتر فاصله دارد.

ماه لرزه: فضانوردان ماموریت آپولو طی بازدید خود از کره ماه از لرزه نگار استفاده کرده و دریافتند این جرم خاکستری جرمی مرده به شمار نمی رود. ماه لرزه های کوچک از کیلومترها پایین تر از سطح خارجی ماه سرچشمه می گیرند و اینگونه به نظر می رسد این لرزه ها تحت تاثیر کشش گرانشی زمین به وجود می آیند. شکستگی های کوچک و فوران گاز از نشانه های وجود ماه لرزه در این کره درخشان است.

دانشمندان بر این باورند ماه نیز دارای هسته ای داغ و مذاب مشابه زمین است. اما اطلاعات به دست آمده از کاوشگر سازمان ناسا در سال 1999 نشان می دهد که ماه دارای هسته ای بسیار کوچک بوده که تنها دو تا چهار درصد از جرم کلی ماه را تشکیل می دهد. این ابعاد در برابر ابعاد هسته زمین که 30 درصد از جرم کلی زمین را تشکیل می دهد کاملا ناچیز است.

تاثیر اقیانوسی: عامل اصلی جزر و مدهای موجود در زمین با در نظر نگرفتن تاثیرات اندک خورشید، کره ماه است. گرانش ماه باعث ایجاد کشش بر روی اقیانوسهای زمین می شود. در ماه جدید و کامل، خورشید، زمین و ماه در یک ردیف قرار می گیرند که این پدیده جزر و مد بیشتری را نسبت به شرایط عادی به وجود می آورد. زمانی که ماه در تربیع اول یا آخر قرار دارد خفیف ترین جزر و مد به وجود می آید. چرخش 29.5 روزی ماه به دور زمین کاملا دوره ای نبوده و در نزدیکترین موقعیت ماه نسبت به زمین بیشترین جزر و مدها به حالت جهشی افزایش پیدا می کنند که به اصطلاح جزر و مد جهشی حضیضی خوانده می شوند.

از دیگر تاثیرات جالب توجه کششهای قمری این است که ماه طی این جزر و مدها قسمتی از انرژی زمین را می رباید که این پدیده باعث کاهش 1.5 میلی ثانیه ای سرعت زمین در هر قرن می شود.

خداحافظ ماه: با توجه به آنچه گفته شد، ماه سالانه مقادیری از انرژی زمین را ربوده و از آن برای بالا کشیدن خود به اندازه چهار سانتیمتر در بالاترین مدارش استفاده می کند. محققان معتقدند ماه زمانی که در حدود 4.6 بیلیون سال پیش شکل گرفته است، فاصله ای برابر 22 هزار و 530 کیلومتر از زمین داشته است که این فاصله اکنون به 450 هزار کیلومتر افزایش پیدا کرده است.

در عین حال سرعت چرخش زمین رو به کندی است و به همین دلیل روزهای زمین رو به طولانی تر شدن گذاشته اند. به تدریج صعود کشش سیاره زمین در میان یک خط فرضی میان مرکز زمین و ماه انباشته خواهد شد و به این شکل تغییرات چرخش سیاره ای زمین متوقف خواهد شد. در این صورت یک روز زمین برابر یک ماه خواهد شد. در صورت وقوع چنین پدیده ای که احتمال آن به بیلیونها سال در آینده نسبت داده شده است، یک ماه زمین بسیار طولانی شده و ماه به تدریج فاصله خود را از زمین افزایش خواهد داد.




طبقه بندی: اجرام آسمانی، 
شنبه 6 تیر 1388 توسط احسان | نظرات ()
روش کار

چگونه منجمان سریعا یک ستاره را از میان دیگران تشخیص می دهند؟

منجمان علاوه بر نقشه موقعیت ستارگان در آسمان تععن كردند كه كدام ستاره از دیگر ستارگان پرنورتر است . یك منجم یونانی به نام هیپاركوس جد بطلمیوس ابتدا ستارگان را بر اساس روشنایی اشان طبقه بندی كرد . اوششطبقه روشنایی را با قدر شان لیست كرد (قدر یعنی درخشش یك ستاره كه بر روی زمین نمایان می شود . قدر یك ستاره تا حد زیادی در تعیین اینكه چقدر از زمین فاصله دارد موثر است ) هیپاركوس 20 ستاره از قدر اول را طبقه بندی كرد و ستارگان ضعیف یعنی آنهایی كه با چشم غیر مسلحدیده می شوند را در شش قدر طبقه بندی كرد.
 




طبقه بندی: آموزش، 
پنجشنبه 21 خرداد 1388 توسط احسان | نظرات ()
تاریخچه نجوم

نجوم مطالعه مواد است و مقدمه ایست درباره فرایند بوجود آمدن آنچه در آنسوی جو زمین است كه این جهان ، آسمان و گوی آسمان را از اتم های كوچك تا گیتی وسیع شامل می شود . منجمان اجرام آسمانی مانند سیارات ، ستاره ها ،ستاره های دنباله دار ، كهكشانها، سحابیها و مواد بین كهكشانها را مطالعه می كنند . برای اینكه چگونگی تشكیل شدن ، چگونگی بوجود آمدن و منسب هر كدام را مشخص می كنند و اینكه چگونه بر یكدیگر تاثیر می گذارند و چه اتفاقی ممكن است برای آنها بیفتد .

بخشی از جهان ما ، زمین وانچه در آن اتفاق می افتد اختر شناسی را شامل می شود ،در واقع زمین آزمایشگاه ماست و هرچه كه درباره جهان می دانیم از آنچه از زمین می توانیم ببینیم و دریابیم ویا تصور كنیم سرچشمه گرفته است
چگونه علم نجوم به وجود آمد ؟
قبل از اختراع تلسكوپ ، در نزدیكی قرن هفدهم ،نجوم بر مبنای مشاهده با چشم غیر مسلح پایه گذاری شده بود. در ابتدا مردم از محل ستاره ها و سیارات در آسمان نقشه تهیه می كردند . متمدن ترین ها برای نقشه برداری آسمان نظام داشتند و ما می دانیم كه امروزه نجوم از نظریات یونانیان باستان سرچشمه می گیرد .

در سال 150 میلادی یك منجم و ریاضیدان یونانی به نام كلودیوس بطلمیوس یك رساله در باره علم نجوم نوشت . او در آن 48 گروه ستارهای كه صورت فلكی نامیده می شدند را فهرست كرد ، مانند جبار ، برساووش و....كه بیشتر از اسامی اساطیر گرفته شده اند . همانطور كه ما هنگام نگاه كردن به ابرها ، آنها را به اشكالی از اجسام آشنا تصور می كنیم ،همانگونه بطلمیوس در گروهبندی ستارگان اشكال آشنا را مشاهده كرد. همچنین بطلمیوس متوجه شد كه به نظر ستارگان در سر تاسر آسمان حركت می كنند او گفت كه تمام اجرام آسمانی به دور زمین كه مركز جهان بی حركت ایستاده حركت می كنند . این نظریه علمی برای قرنها پذیرفته شده بود . تئوری بطلمیوس راجع به جهان طرح زمین مركز نامیده شد زیرا در آن زمین در مركز عالم قراردارد




طبقه بندی: درباره علم نجوم،  آموزش، 
پنجشنبه 21 خرداد 1388 توسط احسان | نظرات ()


این وبلاگ با هدف افزایش اطلاعات نجومی شما تاسیس شده است امیدواریم که اطلاعات ما مورد استفاده و رضایت شما قرار گیرد . ما را از انتقادات و پیشنهادات خود بهره مند سازید . به دلیل نتایج حاصل شده از نظر سنجی سعی می کنیم تا پست ها را به گونه ای بنویسیم تا بیشتر مورد استفاده دانش آموزان عزیز قرار بگیرد .متشکریم
پست الکترونیک
تماس با مدیر
RSS
ATOM
آتشفشان ها در فضا (9)
تلسکوپ ها (20)
اسطرلاب (12)
ماده تاریک (15)
کتب نجومی (42)
کهکشان ها (32)
تاریخچه نجوم (11)
کسوف و خسوف (33)
مقالات جالب نجومی (44)
وسایل و ابزار نجومی (50)
دانشمندان علم نجوم (64)
اصطلاحات نجومی (130)
منظومه شمسی (41)
درباره علم نجوم (20)
نجوم در اسلام (43)
اجرام آسمانی (120)
دنباله دار ها (18)
سحابی ها (15)
ماهواره ها (39)
سیارک ها (15)
سیاه چاله (17)
ستارگان (31)
آموزش (115)
احسان
محسن
مهر 1391
شهریور 1391
فروردین 1389
بهمن 1388
آذر 1388
مهر 1388
شهریور 1388
مرداد 1388
تیر 1388
خرداد 1388
اندازه گیری فاصله ی زمین تا خورشید با استفاده از روش Huddle
اندازه گیری فاصله ی زمین تا خورشید با استفاده از روش Halley
کهکشان کارت ویل
نکات جالب در مورد فضا
هاله تاریک (Dark halo)
نوار راه شیری
کهکشان راه شیری
کهکشان اندروما
ناحیه ساختار مارپیچ
شبه کره بسیار عظیم
برامدگی های کهکشانی
بازو های مارپیچی
کهکشان مار پیچی ( قسمت دوم )
کهکشان های نامنظم(قسمت دوم)
ویژگی کهکشان ها
لیست آخرین مطالب