تبلیغات



هاله تاریک (Dark halo)
بیشترین جرم کهکشان ناشی از همین هالهٔ تاریک است اما به راستی این هاله تاریک از چه ماده‌ای تشکیل شده است؟ در نظر داشته باشید واژهٔ تاریک به این معنا نیست که در محدودهٔ دیدگانی طیف مشاهده نمی‌شوند بلکه این مواد در همهٔ بازهٔ طیفی (از گاما تا رادیویی) قابل کشف نیستند. تنها به دلیل اثرات گرانشی آنها است که به وجود آن‌ها پی برده‌ایم. این مادهٔ تاریک نه از مولکول‌های هیدروژن و نه از مواد ستاره‌ای معمولی تشکیل شده‌است. سیاهچاله‌های با جرم ستاره‌ای، اجرام ماکو(MACHO) که شامل کوتوله‌های قهوه‌ای (ستارگانی که بدلیل جرم کم نتوانسته‌اند واکنش‌های هسته‌ای را شروع کنند)، کوتوله‌های سفید و کوتوله‌های سست و کم جرم سرخ می‌باشد از کاندیداهای مورد نظر می‌باشند.




ادامه مطلب

طبقه بندی: کهکشان ها، 
برچسب ها: کهکشان، کهکشان راه شیری، هاله تاریک، راه شیری، انواع کهکشان ها،
دوشنبه 3 مهر 1391 توسط محسن | نظرات ()
نوار راه شیری
ضخامت این نوار که در حقیقت مقطع کهکشان از دید خورشید می‌باشد ناهمگون بوده و اندازه پهنای آن میان ۳ تا ۳۰ درجه متفاوت است. روشنایی و پهنای نوار کهکشان در سمت صورت فلکی قوس بیشتر می‌باشد و در شب‌های تابستان بیشتر خودنمایی می‌کند دلیل این مسئله این است که میانه کهکشان راه شیری در این سمت جای دارد و زمانی که به صورت فلکی قوس نگاه می‌کنیم در واقع به قسمت‌های درونی آن نگاه می‌کنیم که شمار ستاره‌ها و سحابیهای آن بیشتر است. کهکشان راه شیری یک کهکشان مارپیچی با چند بازو می‌باشد. حتی با یک تلسکوپ کوچک می‌توان میلیون‌ها ستاره آن را دید که البته این ستارگان همه متعلق به بازوی جبار (یا بازوی محلی) هستند. ناهمگونی‌هایی که در کهکشان می‌بینیم ناشی از وجود ابرهای گازی و غباری تیره کننده (سحابی تاریک) هستند.




ادامه مطلب

طبقه بندی: کهکشان ها، 
برچسب ها: کهکشان، کهکشان راه شیری، نوار راه شیری، راه شیری،
یکشنبه 2 مهر 1391 توسط محسن | نظرات ()
ناحیه ساختار مارپیچ

برتیل لیندبلد در سال ۱۹۲۵ پیشگام مطالعه دربارهٔ دوران کهکشان و شکل گیری بازوهای مارپیچ بود او پی برد که ایدهٔ مرتب کردن ستارگان در قالب مارپیچ به علت مسئلهٔ غیر قابل حل مارپیچی غیر قابل دفاع بود. نظر به اینکه سرعت زاویه‌ای دوران دیسک کهکشانی با فاصله گرفتن از مرکز کهکشان تغییر می‌کند (از طریق یک مدل گرانشی منظومه شمسی) یک بازوی محوری (شیبه دود) سریعا به هنگام چرخش کهکشان خم خواهد شد بازو در چرخش کم کهکشان خم شدن خود را افزایش می‌دهد تاجایی به دور کهکشان می‌پیچد. این مسئله، مسئلهٔ مارپیچ نامیده می‌شود. اندازه گیری تا قبل از سال ۱۹۶۰ نشان می‌داد که سرعت مداری ستاره‌ها در کهکشان‌های مارپیچی با درنظر گرفتن فاصله شان از مرکز کهکشان بسیار بالاتر انتظار ما در دینامیک نیوتن است اما هنوز نمی‌تواند استحکام ساختار مارپیچی را توضیح دهد دو تئوری یا مدل برای ساختار کهکشان‌های مارپیچ وجود دارد

توضیح تئوری ها در ادامه مطلب

  


ادامه مطلب

طبقه بندی: کهکشان ها،  اصطلاحات نجومی، 
برچسب ها: کهکشان ها، کهکشان های مارپیچی، انواع کهکشان ها، density wave، تئوری density wave، تئوری لین و شو،
چهارشنبه 29 شهریور 1391 توسط محسن | نظرات ()
شبه کره بسیار عظیم
جثهٔ ستاره‌ها در کهکشان‌های مارپیچی اگرچه در صفحهٔ کهکشان قرار گرفته‌اند اما ستارگان کمی وجو دارند که در یک مدار دایره‌ای به دور مرکز کهکشان قرار گرفته باشند بلکه انها در یک هالهٔ کره‌ای به دور هستهٔ کهکشانی قرار گرفته اندبه هر حال بعضی از ستارگان در یک هالهٔ کروی یا کره کهکشانی ساکن شده‌اند رفتار مداری این ستارگان مور بحث است اما احتمالا ان‌ها برگشت و یا کج شدن مدارها ویا عدم حرکت ستارگان در یک مدار منظم در همیشه را توضیح می‌دهندهاله‌های ستاره‌ای ممکن است از کهکشان‌های کوچک که ادغام می‌شوند با کهکشان‌های مارپیچی حاصل شوند برای مثال کهکشان بیضوی Sagittarius Dwarf در فرایند ادغام با راه شیری است و مشاهدات نشان می‌دهد که بعضی از ستارگان در هاله که در راه شیری وجود دارند حاصل ان است بر خلاف دیسک کهکشانی به نظر می‌رسد که هاله عاری از غبار است و علاوه بر این ستارگان در هالهٔ کهکشانی از تراکم II پیرتر و با نسبت فلزی کمتر نسبت به تراکم I در دیسک کهکشانی (اما بسیار شبیه نسبت به برامدگی کهکشانی)هستندهالهٔ کهکشانی همچنین از خوشه‌های کروی تشکیل شده‌است. حرکت هاله‌های ستاره ان‌ها را در فرصت مناسب میان دیسک میاورد و تصور می‌شود که تعدادی از کوتوله‌های قرمزز نزدیک به خورشید متعلق به هاله‌های کهکشانی می‌باشند برای مثال Kapteyn's Star و Groombridge ۱۸۳۰ بر طبق حرکت نامنظم ان‌ها به دور مرکز کهکشان اگر ان‌ها این حرکت را همواره انجام دهند این ستاره‌ها اغلب اشکار میوند به صورت غیر طبیعی در حرکت مناسب بالا

توضیح اصطلاحات بالا در قسمت اصطلاحات نجومی موجود است




طبقه بندی: کهکشان ها،  اصطلاحات نجومی، 
برچسب ها: کهکشان، کهکشانها، انواع کهکشان، کهکشان های مارپیچی، شبه کره بسیار عظیم،
سه شنبه 28 شهریور 1391 توسط محسن | نظرات ()
برامدگی های کهکشانی
برامدگی‌ها(bulge) گروه بسیار زیاد و بسیار فشرده و عظیم ستارگان هستند. این اصطلاح به گروه مرکزی ستارگان در اکثر کهکشان‌های مارپیچی اشاره می‌کند. برامدگی(bulg) کهکشان Sa معمولا از ستاره‌های II تشکیل شده است, که که ستاره‌های قرمز و پیر همراه با حجم فلزی کم می‌باشند علاوه بر این کهکشان‌های saوsba تمایل به بزرگ بودن دارند در مقابل ان برامدگی‌های (bulges)کهکشان‌های Sc و SBc بسیار کوچک تر هستندو غالبا از تراکم ستاره‌های جوان و ابی I تشکیل شده اندبعضی از برامدگی‌ها ویژگی‌های مشابهی با کهکشان‌های بیضوی دارند (تمایل به سمت جرم و درخشندگی کم) و بقیه دارای چگالی دیسک مرکزی بسیار بالا همراه با ویژگی‌های مشابه صفحهٔ کهکشان می‌باشند اینگونه تصور می‌شود که بسیاری از برامدگی‌ها در مرکزشان میزبان سیاهچالهٔ ابر پر جرم می‌باشند اگرچه سیاهچاله تاکنون به صورت مستقیم مشاهد نشده‌است اما شواهد غیر مستقیم ان وجود دارد. به عنوان مثال در کهکشان خودمان شئی که Sagittarius A نامیده می‌شود احتمالا یک سیاهچالهٔ ابر پر جرم می‌باشد یک ارتباط قوی بین جرم سیاهچاله و سرعت انشار ستاره‌ها در برامدگی وجود دارد رابطه یM-sigma





طبقه بندی: کهکشان ها،  اصطلاحات نجومی، 
برچسب ها: کهکشان ها، کهکشان، انواع کهکشان، کهکشانهای مارپیچی، برامدگیهای کهکشانی، اجزای کهکشانهای مارپیچی،
سه شنبه 28 شهریور 1391 توسط محسن | نظرات ()
بازو های مارپیچی
بازوهای مارپیچی نقاطی هستند که از مرکز مارپیچی و کهکشان‌های مارپیچی بسته کشیده شده‌اند این نواحی باریک به شکل مارپیچ می‌باشند و از این رو به ان‌ها کهکشان‌های مارپیچی می‌گویند طبقه بندی متفاوت کهکشان‌های مارپیچی بستگی به ساختار بازوهای مشخص در ان هاست. کهکشان‌های Sc و SBc به علت بعد مسافت بازوهای شل و اویزانی دارند در حالی که که کهشان‌های Sa و SBa کهکشان‌هایی با بازوهای تنگ و به هم پیچیده شده‌ای هستند(با مراجعه به طبقه بندی هابل). در هر دو حالت بازوهای مارپیچی از تعداد بسیار زیادی ستارهٔ ابی و بزرگ و جوان تشکیل شده اند(ناشی از چگالی جرمی و نرخ بالای شکل گیری ستارگاان)بازوها را قابل توجه می‌سازد




طبقه بندی: کهکشان ها،  اصطلاحات نجومی، 
برچسب ها: کهکشان ها، کهکشان، انواع کهکشان، کهکشان های مارپیچی، بازو های مارپیچی، اجزای کهکشان های مارپیچی،
سه شنبه 28 شهریور 1391 توسط محسن | نظرات ()
کهکشان مار پیچی ( قسمت دوم )
کهکشان‌های مارپیچی دارای بازوهایی هستند که شکلی مارپیچی در پیرامون بر آمدگی میانه‌ای یا هسته، قرصی ایجاد می‌کنند که چرخش هسته با چرخش بازوهای آن همراه می‌شود. جوان‌ترین ستارههای کهکشان‌های مارپیچی در بازوهای کم توده یافت می‌شوند و ستاره‌های کهن بیش تر در هسته فشرده جای دارند. کهن‌ترین ستاره‌ها در هاله‌های کروی پراکنده جای دارند و پیرامون قرص کهکشانی را فرا گرفته‌اند. این بازوها همچنین دارای غبار و گاز فراوانی هستند که منجر به ساخته شدن ستارههای تازه می‌شود.
کهکشان‌های مارپیچی چند بخش اصلی دارند:
یک دیسک چرخان که از چند بازو تشکیل شده‌است و ستارگان غالباً در آن قرار دارند
مرکز آن که یک برآمدگی کره مانند است و غالبا از ستارگان پیر تشکیل شده‌است.
هاله کهکشانی که خوشه‌های ستاره‌ای کروی زیادی در آن قرار داررند
سیاه‌چاله ابرپرجرم که در مرکز آن قرار دارد






طبقه بندی: کهکشان ها،  اجرام آسمانی، 
برچسب ها: کهکشان، کهکشان ها، انواع کهکشان، کهکشان های مارپیچی، اجزای کهکشان های مارپیچی، بازوهای مارپیچی، برامدگی های کهکشانی،
سه شنبه 28 شهریور 1391 توسط محسن | نظرات ()
ویژگی کهکشان ها
نام کهکشان به انگلیسی: Galaxy برگرفته شده از ریشه یونانی آن Galaxias به معنی شیری است و کهکشان راه شیری به انگلیسی: Milky Way galaxy ریشه این نام می‌باشد. کهکشان‌ها از دید بزرگی و شمار ستاره‌ها دارای طیف گسترده‌ای هستند، کهکشان‌های کوتوله در نزدیک ۱۰ میلیون ستاره و کهکشان‌های غول آسا تا سقف ۱۰۰ تریلیون ستاره دارند، کلیه ستارگان یک کهکشان در مدار خود، به دور مرکز تراکم کهکشان می‌گردند. کهکشان‌ها ممکن است از جندین سامانه ستاره‌ای، خوشه‌های ستاره‌ای و ابرهای میان ستاره‌ای جورواجور تشکیل شده باشند.




ادامه مطلب

طبقه بندی: منظومه شمسی،  اجرام آسمانی،  آموزش،  اصطلاحات نجومی،  کهکشان ها، 
برچسب ها: کهکشان، ویژگی کهکشان ها، خورشید، کهکشان راه شیری، راه شیری، ظاهر کهکشان ها،
پنجشنبه 23 شهریور 1391 توسط محسن | نظرات ()
کهکشان به بیان ساده
کهکشان‌ها سامانه‌هایی بزرگ و با اندازه و مرزی مشخّص هستند که از ستاره ها، بقایای ستاره‌نماها (شبه ستاره‌ها)، ماده تاریک، گازها و گرد غبارهای میان ستاره‌ای که با نیروهای گرانشی به گرد هم آمده‌اند، تشکیل یافته‌اند. کوچکترین کهکشان‌ها دارای پهنایی برابر با چند صد سال نوری، شامل نزدیک به ۱۰ میلیون ستاره هستند. بزرگترین کهکشان‌ها تا ۳ میلیون سال نوری پهنا دارند و شامل بیش از ۱۰۰۰۰۰ میلیارد ستاره هستند. ماده تاریک در اخترشناسی و کیهانشناسی، ماده ای فرضی است که چون از خود شید(نور) (امواج الکترومغناطیسی) گسیل یا بازتاب نمی‌کند، نمی‌توان آن را مستقیماً دید اما از اثرات گرانشی موجود بر روی اجسام مرئی، همانند ستاره‌ها و کهکشان‌ها، می‌توان به وجود آن پی برد. درک و تجسم ماده تاریک آسان نیست اما در دانش ستاره شناسی حائز اهمیت است.




طبقه بندی: کهکشان ها،  اصطلاحات نجومی،  اجرام آسمانی، 
برچسب ها: کهکشان، galaxy، کهکشان راه شیری، راه شیری، کهکشان به بیان ساده، انواع کهکشان،
چهارشنبه 22 شهریور 1391 توسط محسن | نظرات ()
كشف سیاره ای 'شبیه زمین' در فاصله 20 سال نوری

سیاره نویافته خیلی از كره زمین بزرگتر نیست

منجمان سیاره ای را در خارج از منظومه شمسی ردیابی كرده اند كه بیش از هر سیاره خارجی دیگری كه تا به امروز كشف شده به زمین شباهت دارد؛ كره ای كه امكان دارد آب بر سطح آن جاری باشد.

این سیاره در مدار ستاره كم فروغی به نام "Gliese 581" كه فقط 20 سال و شش ماه نوری از زمین فاصله دارد در صورت فلكی "میزان" (Libra) كشف شده است.



ادامه مطلب

طبقه بندی: مقالات جالب نجومی،  منظومه شمسی،  اجرام آسمانی،  کهکشان ها،  درباره علم نجوم،  آموزش، 
دوشنبه 23 آذر 1388 توسط محسن | نظرات ()
کهکشان چیست؟

كهكشان سیستمی از ستارگان، گرد و غبار و گاز است كه به وسیله نیروهای جاذبه ای, با یكدیگر نگه داشته می شوند. انواع كهكشان ها عبارتند از: كهكشان های مارپیچی (با بازو)، بیضی شكل (بدون بازو) و بی قاعده (بدون تقارن گردشی).

 کهکشان مارپیچی به شکل فرفره است. با بازوهایی مارپیچی که از یک برآمدگی مرکزی به خارج پیچ زده اند. کهکشانی که در عکس می بینید, به نام M100 شناخته می شود و خیلی شبیه به کهکشان راه شیری ماست. کهکشان راه شیری مجموعه ای از ستارگان, گرد و غبار و گاز در اطراف مرکزش دارد. (عکس از ناسا)

كهكشان ها طیف ادامه داری از انرژی از خود ساطع می كنند كه شامل بعضی امواج رادیویی، اشعه ایكس، اشعه مادون قرمز و اشعه ماورای بنفش است. زمین ، خورشید و بقیه منظومه شمسی ما یك بخش بسیار كوچك از كهكشان راه شیری هستند. كهكشان راه شیری كهكشانی مارپیچی ست.

كهكشان راه شیری فقط جز ئی از یك گروه  كهكشانی به نام "گروه محلی" ست. در داخل گروه محلی، كهكشان راه شیری با سرعت حدود 300 كیلومتر درثانیه حركت می كند (به سمت صورت فلكی ویرگو ).     

كهكشانی كه نزدیك ترین كهكشان به كهكشان ماست، ممكن است كهكشان كوتوله ساگیتاریوس (Sagittarius) باشد كه حدود 80000 سال نوری از ما فاصله دارد. "ابر ماژلانی بزرگ" كهكشان نزدیك دیگری به كهكشان ماست.

دانشمندان تخمین می زنند كه بیش از 100 میلیارد كهكشان در میان جهان قابل مشاهده ما پخش شده اند. ستاره شناسان از میلیون ها كهكشان از میان تلسكوپ عكس برداری كرده اند.

دورترین كهكشانی كه تا كنون عكس برداری شده فاصله ای معادل ده میلیارد تا 13 میلیارد سال نوری از كهكشان ما دارد. یك سال نوری فاصله ای ست كه نور در خلأ در یك سال طی می كند (حدود 88/5 تریلیون مایل یا 46/9 تریلیون كیلومتر).

قطر كهكشان ها از چند هزار تا نیم میلیون سال نوری متغیر است. كهكشان های كوچك كمتر از یك میلیارد ستاره دارند. كهكشان های بزرگ بیش از یك تریلیون ستاره دارند. كهكشان راه شیری قطری حدود 100000 سال نوری دارد. در كهكشان راه شیری حدود 100 میلیارد ستاره وجود دارد. منظومه شمسی ما حدود 25000 سال نوری از مركز كهكشان راه شیری فاصله دارد.

تنها سه كهكشان در خارج راه شیری با چشم غیر مسلح قابل مشاهده هستند. مردم در نیمكره شمالی می توانند كهكشان آندرومدا (Andromeda) را كه حدود دو میلیون سال نوری با ما فاصله دارد، ببینند. مردم در نیمكره جنوبی می توانند ابر ماژلانی بزرگ را ببینند كه حدود 160000 سال نوری از زمین فاصله دارد و ابر ماژلانی كوچك كه حدود 180000 سال نوری از زمین فاصله دارد نیز قابل مشاهده است.





طبقه بندی: کهکشان ها، 
یکشنبه 15 شهریور 1388 توسط محسن | نظرات ()
کهکشان (Galaxy) به بیانی مختصر تر

 کهکشان به مجموعه ستارگان ، گاز و غبار گفته می شود که با نیروی جاذبه کنار هم نگاه داشته شده‌اند. کوچکترین کهکشانها دارای عرضی برابر با چند صد سال نوری ، شامل حدود 100000 میلیارد سال ستاره هستند. بزرگترین کهکشانها تا 3 میلیون سال نوری عرض دارند و شامل بیش از 1000 میلیارد ستاره هستند.

اشکال کهکشانها بر اساس شیوه‌ای طبقه بندی می‌شود که طبق شیوه طبقه بندی ستاره شناس آمریکایی ، ادوین هابل (1953- 1986) ، شکل یافته است. در مورد تکامل کهکشانها اطلاعات قطعی کمی در دست است. تنها مطلب مورد اطمینان این است که کهکشانها میلیاردها سال پیش به شکل توده‌ای از ابرهای گازی و غباری بوجود آمدند.





طبقه بندی: کهکشان ها، 
یکشنبه 15 شهریور 1388 توسط محسن | نظرات ()
(تعداد کل صفحات:3)      1   2   3  


این وبلاگ با هدف افزایش اطلاعات نجومی شما تاسیس شده است امیدواریم که اطلاعات ما مورد استفاده و رضایت شما قرار گیرد . ما را از انتقادات و پیشنهادات خود بهره مند سازید . به دلیل نتایج حاصل شده از نظر سنجی سعی می کنیم تا پست ها را به گونه ای بنویسیم تا بیشتر مورد استفاده دانش آموزان عزیز قرار بگیرد .متشکریم
پست الکترونیک
تماس با مدیر
RSS
ATOM
آتشفشان ها در فضا (9)
تلسکوپ ها (20)
اسطرلاب (12)
ماده تاریک (15)
کتب نجومی (42)
کهکشان ها (32)
تاریخچه نجوم (11)
کسوف و خسوف (33)
مقالات جالب نجومی (44)
وسایل و ابزار نجومی (50)
دانشمندان علم نجوم (64)
اصطلاحات نجومی (130)
منظومه شمسی (41)
درباره علم نجوم (20)
نجوم در اسلام (43)
اجرام آسمانی (120)
دنباله دار ها (18)
سحابی ها (15)
ماهواره ها (39)
سیارک ها (15)
سیاه چاله (17)
ستارگان (31)
آموزش (115)
احسان
محسن
مهر 1391
شهریور 1391
فروردین 1389
بهمن 1388
آذر 1388
مهر 1388
شهریور 1388
مرداد 1388
تیر 1388
خرداد 1388
اندازه گیری فاصله ی زمین تا خورشید با استفاده از روش Huddle
اندازه گیری فاصله ی زمین تا خورشید با استفاده از روش Halley
کهکشان کارت ویل
نکات جالب در مورد فضا
هاله تاریک (Dark halo)
نوار راه شیری
کهکشان راه شیری
کهکشان اندروما
ناحیه ساختار مارپیچ
شبه کره بسیار عظیم
برامدگی های کهکشانی
بازو های مارپیچی
کهکشان مار پیچی ( قسمت دوم )
کهکشان های نامنظم(قسمت دوم)
ویژگی کهکشان ها
لیست آخرین مطالب